مبارزه رسمی و علنی با زبان تورکی
معاون فرهنگی اداره ارشاد آذربایجان شرقی اعلام کرده که استفاده از اسامی غیر فارسی بر سر در مغازه ها و شرکت ها و یا در مکاتبات کلیه شرکت های دولتی و غیر دولتی و همه اصناف ممنوع است و با متخلفین مطابق قانون برخورد خواهد شد.همانطور که ایشان اشاره کرده اند ، این طرح در سال ۷۵ به تصویب مجلس رسید :
"قانون ممنوعيت به كارگيري اسلامي، عناوين و اصلاحات بيگانه در تاريخ 14/9/75 به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيده است و طبق مصوبه 19/2/78 هيئت وزيران آييننامه اجرايي قانون مذكور به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ارجاع شده است و از سال 1380 طبق بخشنامههاي ارسالي وزارتخانه به ادارات كل فرهنگ و ارشاد اسلامي استانهاي كشور، اين آييننامه حالت اجرايي به خود گرفت."(نقل از متن خبر)
شاید منظور از زبانهای بیگانه از دید نمایندگان مجلس پنجم ، زبانهای غربی مثل انگلیسی و فرانسوی باشد ، که اگر این طور باشد ، قانون خوبی است.اما با توجه به گسترش استفاده از اسمهای تورکی بر سردر مغازه ها ، فروشگاهها و شرکت ها در سالهای اخیر ، عده ای از پان فارس ها که متاسفانه در سالهای اخیر در مراکز فرهنگی نفوذ کرده اند با دستاویز قرار دادن این قانون، زبان تورکی را از مصادیق زبانهای بیگانه ذکر شده در این قانون القاء نموده اند.
ذکر چند نکته در اینجا جالبه ، اول اینکه خبرگزاری فارس از فرط ذوق زدگی از این خبر خوشایند ، در همین متن کوتاه مرتکب ۸ غلط آشکار املائی و نگارشی شده است.
نکته دوم اینکه ، ادعا شده است فارسی زبان دوم جهان اسلام است ! این هم از آن جوک های جدید است. فارسی زبان چهارم جهان اسلامه. به لحاظ تعداد نفوس زبانهای اول تا سوم جهان اسلام زبانهای عربی ، تورکی و اردو هستند. البته با توجه با اینکه سر منشا زبان فارسی هند است ، بخش مهمی از زبان اردو با فارسی مشترک است. از نظر اینها زبان تورکی برای آذربایجانیها بیگانه محسوب می شود!
وی همچنین گفته است : "به منظور حفظ قوت و اصالت زبان فارسي! به عنوان يكي از اركان هويت ملي ايران! و زبان دوم عالم اسلام و معارف و فرهنگ اسلامي، دستگاههاي قانونگذاري، اجرايي و قضايي كشور و سازمانها، شركتها و موسسات دولتي و همه شركتهايي كه مشمول قوانين و مقررات عمومي بر آنها مستلزم ذكر نام است و تمامي شركتها، سازمانها و نهادهاي مذكور در بند د تبصره 22 قانون برنامه دوم توسعه موظفند از به كار بردن كلمات و واژههاي بيگانه و در گزارشها و مكاتبات، سخنرانيها، مصاحبههاي رسمي خودداري كنند."
نکته آخر این که ، نمی دانیم در کدام بند از قانون اساسی ، زبان فارسی به عنوان زبان ملی ، یا یکی از "ارکان هویت ملی" ذکر شده است! در قانون اساسی صرفاً زبان رسمی مشخص شده است و همه می دانند که زبان رسمی با زبان ملی متفاوت است. زبان رسمی زبان انجام مکاتبات و تحصیل و همه امور عمومی است در حالیکه زبان ملی یکی کشور ، زبانیست که اکثریت مطلق مردم آن کشور بدان سخن می گویند. به عنوان مثال به دلیل سلطه پیشین استعمارگران فرانسوی بر آفریقا ، اکنون زبان رسمی برخی از این کشورها فرانسویست در حالیکه زبان ملی آنها عربی ، سواحیلی یا سایر زبانهای قومی و بومی خودشان است.
اخیراً خودم در شیراز دیدم که اداره امکان مانع استفاده از اسامی تورکی برای نامگذاری مغازه ها و فروشگاه ها می شود. اصرار بر این است که اسم گذاشته شده نباید تورکی باشد و اگر احیاناً مجوز اسمی تورکی (به دلیل عدم آشنایی مجوز دهندگان با زبان تورکی) صادر شد ، اما پس از چندی مجوز دهندگان متوجه شدند که این اسم تورکیست ، مجوز صادره باطل می شود و صاحب آن مکان باید تابلو خود را پایین بیاورد و اسم دیگری بگذارد.
بر کسی پوشیده نیست که این گونه تلاش ها در جهت وفاق ملی و اتحاد اسلامی بین اقوام و ملت های مختلف نیست ، بلکه در جهت عکس آن است. سود برنده اصلی این گونه قوانین آن یهودیان توطئه گری هستند که دائماً در پی اختلاف افکنی در بین ملت های مسلمان و تضعیف انسجام این جوامع هستند.
اگر عده ای در پی تقویت زبان فارسیند ، چرا می خواهند این روند را به قیمت سرکوب زبان تورکی انجام دهند؟